Oszczędzamy na emeryturę – IKE

Wydaje się, że Indywidualne Konta Emerytalne, mające być uzupełnieniem państwowego systemu emerytalnego, to z założenia najskuteczniejsza forma pomnażania środków z przeznaczeniem na emeryturę. Analitycy oceniają jednak to narzędzie jako nieefektywne, ponieważ jedyną jego korzyścią jest zwolnienie z „podatku Belki”. I to pod ściśle określonymi warunkami.

Jednym z największych błędów ustawodawcy jest ograniczenie wysokości wpłat do 9.579 zł w roku 2010. Przekroczenie tej kwoty wiąże się z koniecznością poniesienia odpowiedzialności prawnej i skarbowej. Nie można założyć więcej niż jednego konta IKE, na który można by wpłacić kolejne 9.579 zł, gdyby ktoś miał taką możliwość.

Rachunek jest dość prosty, a IKE - niestety - nie stanowi efektywnego zabezpieczenia na jesień życia. Załóżmy, że przyszły emeryt odkłada przez 20 lat po 10.000 zł rocznie, co pozwala w efekcie zgromadzić 200.000 zł. Przy założeniu 5-procentowego zysku po dwóch dekadach oszczędzania uda się uzbierać 300.000 zł. Nie ma jednak żadnej gwarancji, że IKE taki właśnie zysk wypracuje. Od tej sumy nie trzeba wprawdzie odprowadzić podatku, ale inwestujący nie ma możliwości kontrolowania inwestycji i reagowania np. wtedy, gdy załamie się rynek. Co więcej po wypłaceniu oszczędności z IKE nie ma możliwości założenia następnego rachunku.

Nasze pieniądze w ramach IKE powierzyć można bankowi, TFI, towarzystwu ubezpieczeniowemu, domu maklerskiemu. W każdej z tych instytucji kwestia zabezpieczenia środków wygląda inaczej.

Nie jest to więc doskonały instrument inwestycyjny i trudno się dziwić, że niewielu Polaków z niego korzysta. Na koniec 2009 roku IKE prowadziło niewiele ponad 800.000 rodaków w różnej sytuacji finansowej. Oczywiście, inna rzecz, że Polacy z zasady nie oszczędzają na emeryturę. Lepiej więc, że formą odkładania na jesień życia są IKE, niż że nie podejmowane są żadne sposoby gromadzenia środków zabezpieczających starość.

Warto bowiem pamiętać, że reforma systemu emerytalnego zmierza do przeniesienia ciężaru odpowiedzialności za zabezpieczenie przyszłości z państwa na obywatela. Nie spodziewajmy się więc, że za 20 czy 30 lat świadczenia emerytalne będą nam przyznawane na takich zasadach, jak naszym rodzicom czy dziadkom.

Zdjęcie pochodzi z serwisu Flickr.com.